1 Şubat 2018 Perşembe

BEN DE TİPİK ANNE OLMUŞUM!

   Evet artık Doğacık ile yaşama alıştığıma göre yazmaya başlayabilirim :)

   Önsöz: Doğacık benim minnoş kızım ve 7 aylık :)
 
   Bugün bir kez daha farkettim ki ben de o 'tipik' annelerden olmuşum. Bugün hastaneye gitmiştim ve Doğa'ya annem baktı. Annem baksa da aklımın Doğa'da kalmasının sebebi uyandığı zaman emme isteği (evet evet emiyor, ne sandınız tabiki emecek (Doğumdan sonra 1 hafta emziremeyen, emzirmeyi emzirme ebesinden (emzirme ebesi:emzirmenin ebesi de mi olur demeyin, oluyormuş, işe de yarıyormuş, ben de emziremeyince doktorun bize emzirme eğitimi yazmasıyla öğrendim) yardım alan anne) ).  Ahh yazcak çok şey var, o yüzden laf lafı açıyor. Neyse konuya döneyim. Doktora muayene için kaydımı yaptırdım ve doktor ultrason verdi. Ultrason sırası almak istediğimde saat 9.30 iken bana verilen randevunun 11.00 olduğunu öğrenmemle birlikte kafamda deli sorular dolanmaya başladı. Acaba Doğa uyandı mı? Ağladı mı? Ya uyanınca emmek isterse? Annem mama verdiğinde yemezse? Bu soruların cevabını düşünürken telefonla uğraşıp kafamı dağıtmaya karar verdim ki bir de ne göreyim??? Galeride Doğacık'ın fotoğrafları! Bak bak sev. Fotoğrafı telefonun arka planı yap. Etrafta dolanan çocukları Doğa'yla karşılaştır ve en güzeli yine Doğacık oldu :) İş yerindeki arkadaşlar böyle yaptıkları zaman hep düşünüyordum ben de mi böyle davranacağım diye. Evet davrandım, öyle oluyormuş yani, bir anda oluyor herşey. Yüreğin pır pır ediyor :) Yalnız kötü olan ben martın sonunda işe başlayacağım. Sanırım o zaman aldığım nefes Doğacık olacak :( Allah çocuklarımıza sağlık versin de gerisi hallolur.